ualuis et uelo condita non adii.

famam, quae posset uitam lacerare bonorum,

non finxi et, ueram si scieram, tacui.

ira procul, spes uana procul, procul anxia cura

inque bonis hominum gaudia falsa procul.

uitati coetus eiuratique tumultus

et semper fictae principum amicitiae.

deliquisse nihil numquam laudem esse putaui

atque bonos mores legibus antetuli.

irasci promptus properaui condere motum

atque mihi poenas pro leuitate dedi.

coniugium per lustra nouem sine crimine concors

unum habui: natos quattuor edidimus.

prima obiit lactans: at qui fuit ultimus aeui,

pubertate rudi non rudis interiit.

maximus ad summum columen peruenit honorum,

praefectus Gallis et Libyae et Latio,

tranquillus, clemens, oculis uoce ore serenus,

in genitore suo mente animoque pater.

huius ego et natum et generum pro consule uidi:

consul ut ipse foret, spes mihi certa fuit.

matronale decus possedit filia, cuius

egregia et nuptae laus erat et uiduae.

quae nati generique et progeneri simul omnium

multiplici inlustris uidit honore domos.

ipse nec affectans nec detrectator honorum

praefectus magni nuncupor Illyrici.

haec me fortunae larga indulgentia suasit

numine adorato uitae obitum petere,

ne fortunatae spatium inuiolabile uitae

fatali morsu stringeret ulla dies.

optinui auditaeque preces: spem uota timorem

sopitus placido fine relinquo aliis.

inter maerentis, sed non ego maestus, amicos

dispositis iacui funeris arbitriis.

nonaginta annos, baculo sine, corpore toto

exegi, cunctis integer officiis.

haec quicumque leges, non aspernabere fari:

talis uita tibi qualia uota mihi.

341. In Memory of his Teacher, Nepotianus

FACETE, comis, animo iuuenali senex,

cui felle nullo, melle multo mens madens

aeuum per omne nil amarum miscuit,

medulla nostri, Nepotiane, pectoris:

tam seriorum quam iocorum particeps,

taciturne, Amyclas ut silendo uiceris,

te fabulantem non Vlixes linqueret,

liquit canentis qui melodas uirgines:

probe et pudice, parce, frugi, abstemie:

facunde, nulli rhetorum cedens stilo,

et disputator ad Cleanthen stoicus,

Scaurum Probumque corde callens intimo

et Epirote Cinea memor magis:

sodalis et conuictor, hospes iugiter,

parum quod hospes, mentis agitator meae.

consilia nullus mente tam pura dedit

uel altiore conditu texit data.

honore gesti praesidatus inclitus,

decies nouenas functus annorum uices,

duos relinquens liberos, mortem oppetis,

dolore multo quam tuorum tam meo.

342. Epitaphs of Heroes

i

Menelaus

FELIX o Menelae, deum cui debita sedes

decretumque piis manibus Elysium,

Tyndareo dilecte gener, dilecte Tonanti,

coniugii uindex, ultor adulterii,

aeterno pollens aeuo aeternaque iuuenta

nec leti passus tempora nec senii.

ii

Deiphobus

PRODITVS ad poenam sceleratae fraude Lacaenae

et deformato corpore Deiphobus

non habeo tumulum, nisi quem mihi uoce uocantis

et pius Aeneas et Maro conposuit.

343. In Tumulo Hominis Felicis

SPARGE mero cineres bene olentis et unguine nardi,

hospes, et adde rosis balsama puniceis.

perpetuum mihi uer agit inlacrimabilis urna

et commutaui saecula, non obii.

nulla mihi ueteris perierunt gaudia uitae,

seu meminisse putes omnia siue nihil.

344. To his Villa

SALVE, herediolum, maiorum regna meorum,

quod proauus, quod auus, quod pater excoluit,

quod mihi iam senior properata morte reliquit:

eheu nolueram tam cito posse frui!

iusta quidem series patri succedere, uerum

esse simul dominos gratior ordo piis.

nunc labor et curae mea sunt: sola ante uoluptas

partibus in nostris, cetera patris erant.

paruum herediolum, fateor: set nulla fuit res

parua umquam aequanimis, adde etiam unanimis.

ex animo rem stare aequo puto, non animum ex re.

cuncta cupit Croesus, Diogenes nihilum.

spargit Aristippus mediis in Syrtibus aurum:

aurea non satis est Lydia tota Midae.

cui nullus finis cupiendi, est nullus habendi.

ille opibus modus est, quem statuas animo.

uerum ager iste meus quantus sit, nosce: etiam me