ASCLEPIADIVS

circa 400 A.D.

355. Fortune

O FORTVNA potens, at nimium leuis,

tantum iuris atrox quae tibi uindicas,

euertisque bonos, erigis improbos,

nec seruare potes muneribus fidem.

Fortuna immeritos auget honoribus,

Fortuna innocuos cladibus afficit.

iustos illa uiros pauperie grauat,

indignos eadem diuitiis beat.

haec aufert iuuenes ac retinet senes,

iniusto arbitrio tempora diuidens.

quod dignis adimit, traicit ad inpios.

nec discrimen habet rectaue iudicat:

inconstans fragilis perfida lubrica

nec quos clarificat perpetuo fouet,

nec quos deseruit perpetuo premit.

II

PALLADIVS

356. Orpheus

THREICIVS quondam uates fide creditur canora

mouisse sensus tristium ferarum

atque amnis tenuisse uagos, sed et alites uolantis,

et surda cantu concitasse saxa,

suauisonaeque modos testudinis arbores secutae

umbram feruntur praebuisse uati.

scilicet haud potuit, quae sunt sine, permouere, sensu

(finxere docti fabulam poetae),

sed placidis hominum dictis fera corda mitigauit

doctaque uitam uoce temperauit;

iustitiam docuit, coetu uaga congregauit uno,

moresque agrestis expoliuit Orpheus.

III

357. Vergil Distichs

(a) Palladius.

CONDITVS hic ego sum, cuius modo rustica Musa

per siluas, per rus uenit ad arma uirum.

(b) Vomanius.

A siluis ad agros, ab agris ad proelia uenit

Musa Maroneo nobilis ingenio.

(c) Maximinus.

Carminibus pecudes et rus et bella canendo

nomen inexstinctum Vergilius merui.

IV

358. Vergil Quatrains

(a) Asclepiadius.

SICANIVS uates siluis, Ascraeus in aruis,

Maeonius bellis ipse poeta fui.

Mantua se uita praeclari iactat alumni,

Parthenope famam morte Maronis habet.

(b) Vitalis.

Prima mihi Musa est sub fagi Tityrus umbra.

ad mea nauus humum iussa colonus arat.

proeliaque expertos cecini Troiana Latinos;

perque meos cineres inclita Parthenope.

(c) Euphorbius.

Romuleum Sicula qui fingit carmen auena

ruricolasque docet qua ratione serant,

quique Latinorum memorat fera bella Phrygumque,

hic cubat, hic meruit perpetuam requiem.

ANONYMOUS

circa 400 A.D.(?).

359. Carpe Diem

CONVIVAE, tetricas hodie secludite curas,

ne maculent niueum nubila corda diem:

omnia sollicitae uertantur murmura mentis,

ut uacet indomitum pectus amicitiae.

non semper gaudere licet: fugit hora, iocemur:

difficile est fatis subripuisse diem.

360. Epithalamium

ITE, uerecundo coniungite foedera lecto

atque Cupidineos discite ferre iocos;

alliget amplexus tenerorum mater Amorum,

quae regit Idalium, quae Cnidon alma regit,

concordisque tegens cum maiestate benigna

constituat, patres et cito reddat auos.

361. The Grave of Nymphius

NYMPHIVS aeterno deuinctus membra sopore

hic situs est, caelo mens pia perfruitur.

mens uidet astra, quies tumuli conplectitur artus,

calcauit tristis sancta fides tenebras.

te tua pro meritis uirtutis ad astra uehebat

intuleratque alto debita fama polo.

immortalis eris, nam multa laude uigebit

uiuax uenturos gloria per populos.

te coluit proprium prouincia cuncta parentem,

optabant uitam publica uota tuam.

exseruere tuo quondam data munera sumptu

plaudentis populi gaudia per cuneos.

concilium procerum per te patria alma uocauit

seque tuo duxit sanctius ore loqui.

publicus orbatas modo luctus conficit urbis

confusique sedent, anxia turba, patres,

ut capite erepto torpentia membra rigescunt,

ut grex amisso principe maeret iners.

parua tibi, coniunx, magni solaria luctus

hunc tumuli titulum maesta Serena dicat.

haec indiuidui semper comes addita fulcri

unanimam tibi se lustra per octo dedit.

dulcis uita fuit tecum: comes anxia lucem

aeternam sperans hanc cupit esse breuem.

362. Roses and Thorns

QVIS deus hoc medium uallauit uepribus aurum,

iussit et inclusam sentibus esse rosam?