sic uterus crescat Mariae; sic natus in ostro

paruus Honoriades genibus considat auitis.'

368. The Recluse

FELIX, qui propriis aeuum transegit in aruis,

ipsa domus puerum quem uidet, ipsa senem,

qui baculo nitens in qua reptauit harena

unius numerat saecula longa casae.

ilium non uario traxit fortuna tumultu,

nec bibit ignotas mobilis hospes aquas.

non freta mercator tremuit, non classica miles,

non rauci lites pertulit ille fori.

indocilis rerum, uicinae nescius urbis,

adspectu fruitur liberiore poli.

frugibus alternis, non consule computat annum:

autumnum pomis, uer sibi flore notat.

idem condit ager soles idemque reducit,

metiturque suo rusticus orbe diem,

ingentem meminit paruo qui germine quercum

aequaeuumque uidet consenuisse nemus,

proxima cui nigris Verona remotior Indis

Benacumque putat litora Rubra lacum.

sed tamen indomitae uires firmisque lacertis

aetas robustum tertia cernit auum.

erret et extremos alter scrutetur Hiberos:

plus habet hic uitae, plus habet ille uiae.

369. Epistle to Serena

ORPHEA cum primae sociarent omina taedae

ruraque compleret Thracia festus Hymen,

certauere ferae picturataeque uolucres,

dona suo uati quae potiora darent,

quippe antri memores, cautes ubi saepe sonorae

praebuerant dulci mira theatra lyrae.

Caucasio crystalla ferunt de uertice lynces,

grypes Hyperborei pondera fulua soli.

furatae Veneris prato per inane columbae

florea conexis serta tulere rosis,

fractaque flebilium ramis electra sororum

cycnus oloriferi uexit ab amne Padi,

et Nilo Pygmaea grues post bella remenso

ore legunt Rubri germina cara maris.

uenit et extremo Phoenix longaeuus ab Euro

adportans unco cinnama rara pede.

nulla auium pecudumque fuit quae ferre negaret

uectigal meritae conubiale lyrae.

tunc opibus totoque Heliconis sedula regno

ornabat propriam Calliopea nurum.

ipsam praeterea dominam stellantis Olympi

ad nati thalamos ausa rogare parens.

nec spreuit regina deum uel matris honore

uel iusto uatis ducta fauore pii,

qui sibi carminibus totiens lustrauerat aras

Iunonis blanda numina uoce canens

proeliaque altisoni referens Phlegraea mariti,

Titanum fractas Enceladique minas.

ilicet aduentu noctem dignata iugalem

addidit augendis munera sacra toris,

munera mortalis non admittentia cultus,

munera, quae solos fas habuisse deos.

sed quod Threicio Iuno placabilis Orphei,

hoc poteris uotis esse, Serena, meis;

illius exspectent famulantia sidera nutum.

sub pedibus regitur terra fretumque tuis.

non ego, cum peterem, sollemni more procorum

promisi gregibus pascua plena meis

nec, quod mille mihi lateant sub palmite colles

fluctuet et glauca pinguis oliua coma,

nec, quod nostra Ceres numerosa falce laboret

aurataeque ferant culmina celsa trabes.

suffecit mandasse deam: tua littera nobis

et pecus et segetes et domus ampla fuit.

inflexit soceros et maiestate petendi

texit pauperiem nominis umbra tui.

quid non perficeret scribentis uoce Serenae

uel genius regni uel pietatis amor?

atque utinam sub luce tui contingeret oris

coniugis et castris et solio generi

optatum celebrare diem! me iungeret auspex

purpura, me sancto cingeret aula choro!

et mihi quam scriptis desponderat ante puellam,

coniugiis eadem pronuba dextra daret!

nunc medium quoniam uotis maioribus aequor

inuidet et Libycae dissidet ora plagae,

saltem absens, regina, faue reditusque secundos

adnue sidereo laeta supercilio.

terrarum tu pande uias, tu mitibus Euris

aequora pacari prosperiora iube,

ut tibi Pierides doctumque fluens Aganippe

debita seruato uota cliente canant.

370. Love in a Cottage

PAVPERTAS me saeua domat dirusque Cupido:

sed toleranda fames, non tolerandus amor.

AVIANVS

circa 400 A.D. (?)

371. The Ass in the Lion's Skin

METIRI se quemque decet propriisque iuuari

laudibus, alterius nec bona ferre sibi,

ne detracta grauem faciant miracula risum,

coeperit in solitis cum remanere modis.

exuuias asinus defuncti forte leonis

repperit et spoliis induit ora nouis.