ibi semper omne uitae spatium famula fuit.

dea, magna dea, Cybelle, dea, domina Dindimei,

procul a mea tuos sit furor omnis, hera, domo:

alios age incitatos, alios age rabidos.

77. Iunia weds with Manlius

COLLIS o Heliconiei

cultor, Vraniae genus,

qui rapis teneram ad uirum

Virginem, O Hymenaee Hymen,

Hymen O Hymenaee;

Cinge tempora floribus

suaue olentis amaraci,

flammeum cape laetus, huc

Huc ueni, niueo gerens

luteum pede soccum.

Excitusque hilari die,

nuptialia concinens

uoce carmina tinnula,

Pelle humum pedibus, manu

pineam quate taedam.

Namque Iunia Manlio,

qualis Idalium colens

uenit ad Phrygium Venus

Iudicem, bona cum bona

nubet alite uirgo,

Floridis uelut enitens

myrtus Asia ramulis

quos Amadryades deae

Ludicrum sibi rosido

nutriuntur honore.

Quare age, huc aditum ferens,

perge linquere Thespiae

rupis Aonios specus;

Nympha quos super irrigat

frigerans Aganippe.

Ac domum dominam uoca

coniugis cupidam noui,

mentem amore reuinciens

Vt tenax hedera huc et huc

arborem implicat errans.

Vosque item simul integrae

uirgines, quibus aduenit

par dies, agite in modum

Dicite, O Hymenaee Hymen,

Hymen O Hymenaee.

Vt lubentius, audiens

se citarier ad suum

munus, huc aditum ferat

Dux bonae Veneris, boni

coniugator amoris.

Quis deus magis est amat-

is petendus amantibus?

quem colent homines magis

Caelitum, O Hymenaee Hymen,

Hymen O Hymenaee?

Te suis tremulus parens

inuocat, tibi uirgines

zonula soluunt sinus.

Te timens cupida nouos

captat aure maritus.

Tu fero iuueni in manus

floridam ipse puellulam

dedis a gremio suae

Matris, O Hymenaee Hymen,

Hymen O Hymenaee.

Nil potest sine te Venus,

fama quod bona comprobet,

commodi capere, at potest

Te uolente. quis huic deo

compararier ausit?

Quae tuis careat sacris,

non queat dare praesides

terra finibus: at queat

Te uolente. quis huic deo

compararier ausit?

Claustra pandite ianuae:

uirgo adest. uiden ut faces

splendidas quatiunt comas?

.    .    .    .    .    .

.    .    .    .    .    .

.    .    .    .    .    .

.    .    .    .    .    .

tardet ingenuus pudor:

Quem tamen magis audiens,

flet quod ire necesse est.

Flere desine. non tibi, Au-

runculeia, periculum est,

ne qua femina pulcrior

Clarum ab Oceano diem

uiderit uenientem.

Talis in uario solet

diuitis domini hortulo

stare flos hyacinthinus.

Sed moraris, abit dies,

prodeas noua nupta.

Prodeas noua nupta, si

iam uidetur, et audias

nostra uerba. uiden? faces

Aureas quatiunt comas:

prodeas noua nupta.

Non tuus leuis in mala

deditus uir adultera,

probra turpia persequens,

A tuis teneris uolet

secubare papillis.

Lenta qui uelut adsitas

uitis implicat arbores,

implicabitur in tuum

Complexum. sed abit dies:

prodeas noua nupta.

Quae tuo ueniunt hero,

quanta gaudia, quae uaga

nocte, quae medio die

Gaudeat. sed abit dies:

prodeas noua nupta.

Tollite, O pueri, faces:

flammeum uideo uenire.

ite concinite in modum

'Io Hymen Hymenaee io,

io Hymen Hymenaee.'

Nupta, tu quoque quae tuus

uir petet caue ne neges,

ni petitum aliunde eat.

Io Hymen Hymenaee io

io Hymen Hymenaee.