debita sparges lacrima fauillam

uatis amici.

133. Welcome home to Pompeius

O SAEPE mecum tempus in ultimum

deducte Bruto militiae duce,

quis te redonauit Quiritem

dis patriis Italoque caelo,

Pompei, meorum prime sodalium?

cum quo morantem saepe diem mero

fregi, coronatus nitentis

malobathro Syrio capillos.

tecum Philippos et celerem fugam

sensi relicta non bene parmula,

cum fracta uirtus, et minaces

turpe solum tetigere mento;

sed me per hostis Mercurius celer

denso pauentem sustulit aere,

te rursus in bellum resorbens

unda fretis tulit aestuosis.

ergo obligatam redde Ioui dapem

longaque fessum militia latus

depone sub lauru mea nec

parce cadis tibi destinatis.

obliuioso leuia Massico

ciboria exple, funde capacibus

unguenta de conchis. quis udo

deproperare apio coronas

curatue myrto? quem Venus arbitrum

dicet bibendi? non ego sanius

bacchabor Edonis: recepto

dulce mihi furere est amico.

134. Eheu fugaces

EHEV fugaces, Postume, Postume,

labuntur anni nec pietas moram

rugis et instanti senectae

adferet indomitaeque morti;

non, si trecenis quotquot eunt dies,

amice, places inlacrimabilem

Plutona tauris, qui ter amplum

Geryonen Tityonque tristi

conpescit unda, scilicet omnibus

quicumque terrae munere uescimur

enauiganda, siue reges

siue inopes erimus coloni.

frustra cruento marte carebimus

fractisque rauci fluctibus Hadriae,

frustra per autumnos nocentem

corporibus metuemus austrum:

uisendus ater flumine languido

Cocytos errans et Danai genus

infame damnatusque longi

Sisyphus Aeolides laboris:

linquenda tellus et domus et placens

uxor, neque harum quas colis arborum

te praeter inuisas cupressos

ulla breuem dominum sequetur.

absumet heres Caecuba dignior

seruata centum clauibus et mero

tinguet pauimentum superbus

pontificum potiore cenis.

135. An Invitation to Maecenas

TYRRHENA regum progenies, tibi

non ante uerso lene merum cado

cum flore, Maecenas, rosarum et

pressa tuis balanus capillis

iamdudum apud me est: eripe te morae

nec semper udum Tibur et Aefulae

decliue contempleris aruom et

Telegoni iuga parricidae.

fastidiosam desere copiam et

molem propinquam nubibus arduis,

omitte mirari beatae

fumum et opes strepitumque Romae.

plerumque gratae diuitibus uices

mundaeque paruo sub lare pauperum

cenae sine aulaeis et ostro

sollicitam explicuere frontem.

iam clarus occultum Andromedae pater

ostendit ignem, iam Procyon furit

et stella uesani Leonis

sole dies referente siccos;

iam pastor umbras cum grege languido

riuomque fessus quaerit et horridi

dumeta Siluani, caretque

ripa uagis taciturna uentis.

tu ciuitatem quis deceat status

curas et urbi sollicitus times,

quid Seres et regnata Cyro

Bactra parent Tanaisque discors.

prudens futuri temporis exitum

caliginosa nocte premit deus,

ridetque si mortalis ultra

fas trepidat. quod adest memento

conponere aequos; cetera fluminis

ritu feruntur, nunc medio alueo

cum pace delabentis Etruscum

in mare, nunc lapides adesos

stirpisque raptas et pecus et domos

uoluentis una, non sine montium

clamore uicinaeque siluae,

cum fera diluuies quietos

irritat amnis. ille potens sui

laetusque deget cui licet in diem

dixisse 'uixi'. cras uel atra

nube polum Pater occupato

uel sole puro; non tamen irritum

quodcumque retro est efficiet neque

diffinget infectumque reddet

quod fugiens semel hora uexit.

Fortuna saeuo laeta negotio et

ludum insolentem ludere pertinax

transmutat incertos honores,

nunc mihi nunc alii benigna.

laudo manentem; si celeris quatit