sit trabibus fragilemue mecum

soluat phaselon. saepe Diespiter

neglectus incesto addidit integrum:

raro antecedentem scelestum

deseruit pede Poena claudo.

139. The Path of the Just

IVSTVM et tenacem propositi uirum

non ciuium ardor praua iubentium,

non uoltus instantis tyranni

mente quatit solida neque Auster,

dux inquieti turbidus Hadriae,

nec fulminantis magna manus Iouis:

si fractus inlabatur orbis,

inpauidum ferient ruinae.

hac arte Pollux et uagus Hercules

enisus arces attigit igneas

quos inter Augustus recumbens

purpureo bibit ore nectar;

hac te merentem, Bacche pater, tuae

uexere tigres indocili iugum

collo trahentes, hac Quirinus

Martis equis Acheronta fugit,

gratum elocuta consiliantibus

Iunone diuis: 'Ilion, Ilion

fatalis incestusque iudex

et mulier peregrina uertit

in puluerem, ex quo destituit deos

mercede pacta Laomedon, mihi

castaeque damnatum Mineruae

cum populo et duce fraudulento.

iam nec Lacaenae splendet adulterae

famosus hospes nec Priami domus

periura pugnacis Achiuos

Hectoreis opibus refringit,

nostrisque ductum seditionibus

bellum resedit; protinus et grauis

iras et inuisum nepotem,

Troica quem peperit sacerdos,

Marti redonabo; illum ego lucidas

inire sedes, discere nectaris

sucos et adscribi quietis

ordinibus patiar deorum.

dum longus inter saeuiat Ilion

Romamque pontus, qualibet exsules

in parte regnanto beati,

dum Priami Paridisque busto

insultet armentum et catulos ferae

celent inultae, stet Capitolium

fulgens triumphatisque possit

Roma ferox dare iura Medis.

horrenda late nomen in ultimas

extendat oras, qua medius liquor

secernit Europen ab Afro,

qua tumidus rigat arua Nilus,

aurum inrepertum et sic melius situm,

cum terra celat, spernere fortior

quam cogere humanos in usus

omne sacrum rapiente dextra.

quicumque mundo terminus obstitit,

hunc tanget armis, uisere gestiens

qua parte debacchentur ignes,

qua nebulae pluuiique rores.

sed bellicosis fata Quiritibus

hac lege dico, ne nimium pii

rebusque fidentes auitae

tecta uelint reparare Troiae.

Troiae renascens alite lugubri

fortuna tristi clade iterabitur

ducente uictricis cateruas

coniuge me Iouis et sorore.

ter si resurgat murus aeneus

auctore Phoebo, ter pereat meis

excisus Argiuis, ter uxor

capta uirum puerosque ploret.'

non hoc iocosae conueniet lyrae—

quo, Musa, tendis? desine peruicax

referre sermones deorum et

magna modis tenuare paruis.

140. Pollio

MOTVM ex Metello consule ciuicum

bellique causas et uitia et modos

ludumque Fortunae grauisque

principum amicitias et arma

nondum expiatis uncta cruoribus,

periculosae plenum opus aleae,

tractas et incedis per ignis

suppositos cineri doloso.

paulum seuerae musa tragoediae

desit theatris: mox ubi publicas

res ordinaris, grande munus

Cecropio repetes coturno,

insigne maestis praesidium reis

et consulenti, Pollio, curiae,

cui laurus aeternos honores

Delmatico peperit triumpho.

iam nunc minaci murmure cornuum

perstringis auris, iam litui strepunt,

iam fulgor armorum fugacis

terret equos equitumque uoltus.

audire magnos iam uideor duces

non indecoro puluere sordidos,

et cuncta terrarum subacta

praeter atrocem animum Catonis.

Iuno et deorum quisquis amicior

Afris inulta cesserat impotens

tellure, uictorum nepotes

rettulit inferias Iugurthae.

quis non Latino sanguine pinguior

campus sepulcris inpia proelia

testatur auditumque Medis

Hesperiae sonitum ruinae?

qui gurges aut quae flumina lugubris

ignara belli? quod mare Dauniae

non decolorauere caedes?