tempus agi sine me non nisi triste tibi.

si tamen inpleuit mea sors, quos debuit, annos,

et mihi uiuendi tam cito finis adest,

quantum erat, o magni, morituro parcere, diui,

ut saltem patria contumularer humo?

uel poena in tempus mortis dilata fuisset,

uel praecepisset mors properata fugam.

integer hanc potui nuper bene reddere lucem;

exsul ut occiderem, nunc mihi uita data est.

tam procul ignotis igitur moriemur in oris,

et fient ipso tristia fata loco;

nec mea consueto languescent corpora lecto,

depositum nec me qui fleat, ullus erit;

nec dominae lacrimis in nostra cadentibus ora

accedent animae tempora parua meae;

nec mandata dabo, nec cum clamore supremo

labentis oculos condet amica manus,

sed sine funeribus caput hoc, sine honore sepulcri

indeploratum barbara terra teget!

ecquid, ubi audieris, tota turbabere mente,

et feries pauida pectora fida manu?

ecquid, in has frustra tendens tua brachia partis,

clamabis miseri nomen inane uiri?

parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos:

non tibi nunc primum, lux mea, raptus ero.

cum patriam amisi, tunc me periisse putato:

et prior et grauior mors fuit illa mihi.

nunc, si forte potes,—sed non potes, optima coniunx—

finitis gaude tot mihi morte malis.

quod potes, extenua forti mala corde ferendo,

ad quae iam pridem non rude pectus habes.

atque utinam pereant animae cum corpore nostrae,

effugiatque auidos pars mihi nulla rogos.

nam si morte carens uacua uolat altus in aura

spiritus, et Samii sunt rata dicta senis,

inter Sarmaticas Romana uagabitur umbras,

perque feros manis hospita semper erit;

ossa tamen facito parua referantur in urna:

sic ego non etiam mortuus exsul ero.

non uetat hoc quisquam: fratrem Thebana peremptum

supposuit tumulo rege uetante soror.

atque ea cum foliis et amomi puluere misce,

inque suburbano condita pone solo;

quoque legat uersus oculo properante uiator,

grandibus in tituli marmore caede notis:

HIC . EGO . QVI . IACEO . TENERORVM . LVSOR . AMORVM

INGENIO . PERII . NASO . POETA . MEO.

AT . TIBI . QVI . TRANSIS . NE . SIT . GRAVE . QVISQVIS . AMASTI

DICERE . NASONIS . MOLLITER . OSSA . CVBENT.

hoc satis in titulo est. etenim maiora libelli

et diuturna magis sunt monimenta mihi,

quos ego confido, quamuis nocuere, daturos

nomen et auctori tempora longa suo.

tu tamen exstincto feralia munera semper

deque tuis lacrimis umida serta dato.

quamuis in cineres corpus mutauerit ignis,

sentiet officium maesta fauilla pium.

scribere plura libet. sed uox mihi fessa loquendo

dictandi uiris siccaque lingua negat.

accipe supremo dictum mihi forsitan ore,

quod, tibi qui mittit, non habet ipse, uale!

221. The Immortality of Poetry

QVID mihi, Liuor edax, ignauos obicis annos,

ingeniique uocas carmen inertis opus;

non me more patrum, dum strenua sustinet aetas,

praemia militiae puluerulenta sequi

nec me uerbosas leges ediscere nec me

ingrato uocem prostituisse foro?

mortalest, quod quaeris, opus; mihi fama perennis

quaeritur, in toto semper ut orbe canar.

uiuet Maeonides, Tenedos dum stabit et Ide,

dum rapidas Simois in mare uoluet aquas;

uiuet et Ascraeus, dum mustis uua tumebit,

dum cadet incurua falce resecta Ceres;

Battiades semper toto cantabitur orbe:

quamuis ingenio non ualet, arte ualet;

nulla Sophocleo ueniet iactura cothurno;

cum sole et luna semper Aratus erit;

dum fallax seruus, durus pater, inproba lena

uiuent et meretrix blanda, Menandros erit;

Ennius arte carens animosique Accius oris

casurum nullo tempore nomen habent.

Varronem primamque ratem quae nesciet aetas,

aureaque Aesonio terga petita duci?

carmina sublimis tunc sunt peritura Lucreti,

exitio terras cum dabit una dies;

Tityrus et segetes Aeneiaque arma legentur,

Roma triumphati dum caput orbis erit;

donec erunt ignes arcusque Cupidinis arma,

discentur numeri, culte Tibulle, tui;

Gallus et Hesperiis et Gallus notus Eois,

et sua cum Gallo nota Lycoris erit.

ergo, cum silices, cum dens patientis aratri

depereant aeuo, carmina morte carent:

cedant carminibus reges regumque triumphi,

cedat et auriferi ripa benigna Tagi!

uilia miretur uulgus; mihi flauus Apollo

pocula Castalia plena ministret aqua,