mallet deserto senior Gargettius horto;

haec per et Aegaeas hiemes Hyadumque niuosum

sidus et Oleniis dignum petiisse sub astris,

si Maleae credenda ratis Siculosque per aestus

sit uia: cur oculis sordet uicina uoluptas?

hic tua Tiburtes Faunos chelys et iuuat ipsum

Alciden dictumque lyra maiore Catillum;

seu tibi Pindaricis animus contendere plectris,

siue chelyn tollas heroa ad robora, siue

liuentem satiram nigra rubigine uibres,

seu tua non alia splendescat epistola cura.

digne Midae Croesique bonis et Perside gaza.

macte bonis animi! cuius stagnantia rura

debuit et flauis Hermus transcurrere ripis

et limo splendente Tagus. sic docta frequentes

otia, sic omni detectus pectora nube

finem Nestoreae precor egrediare senectae.

260. To Claudius Etruscus on the Death of his Father

SVMMA deum, Pietas, cuius gratissima caelo

rara profanatas inspectant numina terras,

huc uittata comam niueoque insignis amictu,

qualis adhuc praesens nullaque expulsa nocentum

fraude rudis populos atque aurea regna colebas,

mitibus exsequiis ades et lugentis Etrusci

cerne pios fletus laudataque lumina terge.

nam quis inexpleto rumpentem pectora questu

complexumque rogos incumbentemque fauillis

aspiciens non aut primaeuae funera plangi

coniugis aut nati modo pubescentia credat

ora rapi flammis? pater est qui fletur. adeste

dique hominesque sacris. procul hinc, procul ite nocentes,

si cui corde nefas tacitum fessique senectus

longa patris, si quis pulsatae conscius anguem

matris et inferna rigidum timet Aeacon urna:

insontis castosque uoco. tenet ecce senilis

leniter implicitos uultus sanctamque parentis

canitiem spargit lacrimis animaeque supremum

frigus amat; celeris genitoris filius annos

(mira fides!) nigrasque putat properasse Sorores.

Exsultent placidi Lethaea ad flumina manes,

Elysiae gaudete domus; date serta per aras,

festaque pallentis hilarent altaria lucos.

felix, a, nimium felix plorataque nato

umbra uenit. longe Furiarum sibila, longe

tergeminus custos, penitus uia longa patescat

manibus egregiis. eat horrendumque silentis

accedat domini solium, gratisque supremas

perferat, et totidem iuueni roget anxius annos.

Macte pio gemitu! dabimus solatia dignis

luctibus Aoniasque tuo sacrabimus ultro

inferias, Etrusce, seni! tu largus Eoa

germina, tu messis Cilicumque Arabumque superbas

merge rogis; ferat ignis opes heredis et alto

aggere missuri nitido pia nubila caelo

stipentur cineres: nos non arsura feremus

munera, uenturosque tuus durabit in annos

me monstrante dolor. neque enim mihi flere parentem

ignotum; similis gemui proiectus ad ignis.

ille mihi tua damna dies compescere cantu

suadet, et ipse tuli quos nunc tibi confero questus.

Non tibi clara quidem, senior placidissime, gentis

linea nec proauis demissum stemma, sed ingens

suppleuit fortuna genus culpamque parentum

occuluit. nec enim dominos de plebe tulisti,

sed quibus occasus pariter famulantur et ortus.

nec pudor iste tibi: quid enim terrisque poloque

parendi sine lege manet? uice cuncta reguntur

alternisque premunt. propriis sub regibus omnis

terra; premit felix regum diademata Roma;

hanc ducibus frenare datum; mox crescit in illos

imperium superis. sed habent et numina legem:

seruit et astrorum uelox chorus et uaga seruit

luna, nec iniussae totiens redit orbita lucis.

et (modo si fas est aequare iacentia summis)

pertulit Eurysthei Tirynthius horrida regis

pacta, nec erubuit famulantis fistula Phoebi.

Sed neque barbaricis Latio transmissus ab oris:

Smyrna tibi gentile solum potusque uerendo

fonte Meles Hermique uadum, quo Lydius intrat

Bacchus et aurato reficit sua cornua limo.

laeta dehinc series uariisque ex ordine curis

auctus honos; semperque gradi prope numina, semper

Caesareum coluisse latus sacrisque deorum

arcanis haerere datum. Tibereia primum

aula tibi uixdum ora noua mutante iuuenta

panditur. hic annis multa super indole uictis

libertas oblata uenit; nec proximus heres,

immitis quamquam et Furiis agitatus, abegit.

huic et in Arctoas tendis comes usque pruinas

terribilem affatu passus uisuque tyrannum

immanemque suis, ut qui metuenda ferarum

corda domant mersasque iubent iam sanguine tacto

reddere ab ore manus et nulla uiuere praeda.

praecipuos sed enim merito surrexit in actus