non panis, non haustus aquae, non ultimus ignis:

hic sola haec duo sunt, exsul et exsilium.

234. Athens

QVISQVIS Cecropias hospes cognoscis Athenas,

quae ueteris famae uix tibi signa dabunt,

'hasne dei' dices 'caelo petiere relicto?

pugnaque partitis haec fuit ora deis?'

idem Agamemnonias dices cum uideris arces:

'heu uictrix uicta uastior urbe iacet!'

hae sunt, quas merito quondam est mirata uetustas;

magnarum rerum magna sepulcra uides!

235. Britain

VICTA prius nulli, nullo spectata triumpho

inlibata tuos gens patet in titulos.

fabula uisa diu medioque recondita ponto

libera uictori quam cito colla dedit!

236. On the Death of Crispus

ABLATVS mihi Crispus est amicus,

pro quo si pretium dari liceret,

nostros diuiderem libenter annos.

nunc pars optima me mei reliquit,

Crispus, praesidium meum, uoluptas,

pectus, deliciae: nihil sine illo

laetum mens mea iam putabit esse.

consumptus male debilisque uiuam:

plus quam dimidium mei recessit.

237. The Only Immortality

i

HAEC urbem circa stulti monumenta laboris

quasque uides molis, Appia, marmoreas,

pyramidasque ausas uicinum attingere caelum,

pyramidas, medio quas fugit umbra die,

et Mausoleum, miserae solacia mortis,

intulit externum quo Cleopatra uirum,

concutiet sternetque dies, quoque altius exstat

quodque opus, hoc illud carpet edetque magis.

carmina sola carent fato mortemque repellunt:

carminibus uiues semper, Homere, tuis.

ii

Nullum opus exsurgit quod non annosa uetustas

expugnet, quod non uertat iniqua dies,

tu licet extollas magnos ad sidera montis

et Lydas aeques marmore pyramidas.

ingenio mors nulla nocet, uacat undique tutum:

inlaesum semper carmina nomen habent.

238. The Last Pilgrimage

QVANTVS incedit populus per urbis

ad noui ludos auidus theatri,

quantus Eleum ruit ad Tonantem,

quinta cum sacrum reuocauit aestas;

quanta, cum longae redit hora nocti

crescere et somnos cupiens quietos

Libra Phoebeos tenet aequa currus,

turba secretam Cererem frequentat

et citi tectis properant relictis

Attici noctem celebrare mystae:

tanta per campos agitur silentis

turba; pars tarda graditur senecta,

tristis et longa satiata uita;

pars adhuc currit melioris aeui:

uirgines nondum thalamis iugatae

et comis nondum positis ephebi

matris et nomen modo doctus infans.

his datum solis, minus ut timerent,

igne praelato releuare noctem;

ceteri uadunt per opaca tristes.

qualis est uobis animus, remota

luce cum maestus sibi quisque sensit

obrutum tota caput esse terra?

stat chaos densum tenebraeque turpes

et color noctis malus ac silentis

otium mundi uacuaeque nubes.

sera nos illo referat senectus:

nemo ad id sero uenit, unde numquam,

cum semel uenit, potent reuerti;

quid iuuat durum properare fatum?

omnis haec magnis uaga turba terris

ibit ad manis facietque inerti

uela Cocyto: tibi crescit omne,

et quod occasus uidet et quod ortus.

parce uenturis: tibi, mors, paramur.

sis licet segnis, properamus ipsi:

prima quae uitam dedit hora carpit.

239. Fatal Beauty

ANCEPS forma bonum mortalibus,

exigui donum breue temporis,

ut uelox celeri pede laberis!

Non sic prata nouo uere decentia

aestatis calidae despoliat uapor,

saeuit solstitio cum medius dies

et noctes breuibus praecipitant rotis

languescunt folio et lilia pallido:

ut gratae capiti deficiunt comae

et fulgor teneris qui radiat genis

momento rapitur nullaque non dies

formonsi spolium corporis abstulit.

res est forma fugax: quis sapiens bono

confidat fragili? dum licet, utere.

tempus te tacitum subruit, horaque

semper praeterita deterior subit.

Quid deserta petis? tutior auiis

non est forma locis: te nemore abdito

cum Titan medium constituit diem,

cingent turba licens Naides improbae,

formonsos solitae claudere fontibus,