uidi et Abydeni iuuenis certantia remis

bracchia laudauique manus et saepe natanti

praeluxi: minor ille calor quo saeua tepebant

aequora: tu ueteres, iuuenis, transgressus amores.

ipse ego te tantos stupui durasse per aestus,

firmauique animos blandisque madentia plumis

lumina detersi. quotiens mihi questus Apollo

sic uatem maerere suum! iam, mater, amatos

indulge thalamos. noster comes ille piusque

signifer: armiferos poterat memorare labores

claraque facta uirum et torrentis sanguine campos,

sed tibi plectra dedit mitisque incedere uates

maluit et nostra laurum subtexere myrto;

hic iuuenum lapsus suaque haut hesterna reuoluit

uulnera; pro! quanta est Paphii reuerentia, mater,

numinis: hic nostrae defleuit fata columbae.'

Finis erat: tenera matris ceruice pependit

blandus et admotis tepefecit pectora pennis.

illa refert uultum non aspernata rogantis:

'grande quidem rarumque uiris quos ipsa probaui

Pierius uotum iuuenis cupit. hanc ego formae

egregium mirata decus cui gloria patrum

et generis certabat honos, tellure cadentem

excepi fouique sinu; nec colla genasque

comere nec pingui crinem deducere amomo

cessauit mea, nate, manus. mihi dulcis imago

prosiluit. celsae procul aspice frontis honores

suggestumque comae. Latias metire quid ultra

emineat matres; quantum Latonia nymphas

uirgo premit quantumque egomet Nereidas exsto.

haec et caeruleis mecum consurgere digna

fluctibus et nostra potuit considere concha;

et si flammigeras potuisset scandere sedis

hasque intrare domos, ipsi erraretis, Amores.

huic quamuis census dederim largita beatos,

uincit opes animo. queritor iam Seras auaros

angustum spoliare nemus Clymeneaque desse

germina nec uiridis satis inlacrimare sorores;

uellera Sidonio iam pauca rubescere tabo

raraque longaeuis niuibus crystalla gelari.

huic Hermum fuluoque Tagum decurrere limo

(nec satis ad cultus), huic Inda monilia Glaucum

Proteaque atque omnem Nereida quaerere iussi.

hanc si Thessalicos uidisses, Phoebe, per agros,

erraret secura Daphne. si in litore Naxi

Theseum iuxta foret haec conspecta cubile,

Gnosida desertam profugus liquisset et Euhan.

quod nisi me longis placasset Iuno querelis,

falsus huic pinnas et cornua sumeret aethrae

rector, in hanc uafro cecidisset Iuppiter auro.

sed dabitur iuueni, cui tu, mea summa potestas,

nate, cupis, thalami quamuis iuga ferre secundi

saepe neget maerens. ipsam iam cedere sensi

inque uicem tepuisse uiro.' sic fata leuauit

sidereos artus thalamique egressa superbum

limen Amyclaeos ad frena citauit olores.

iungit Amor laetamque uehens per nubila matrem

gemmato temone sedet. iam Thybridis arces

Iliacae: pandit nitidos domus alta penatis,

claraque gaudentes plauserunt limina cygni.

Digna deae sedes, nitidis nec sordet ab astris.

hic Libycus Phrygiusque silex, hic dura Laconum

saxa uirent; hic flexus onyx et concolor alto

uena mari, rupesque nitent quis purpura saepe

Oebalis et Tyrii moderator liuet aeni.

pendent innumeris fastigia nixa columnis;

robora Dalmatico lucent satiata metallo.

excludunt radios siluis demissa uetustis

frigora, perspicui uiuunt in marmore fontes.

nec seruat natura uices: hic Sirius alget,

bruma tepet, uersumque domus sibi temperat annum.

Exsultat uisu tectisque potentis alumnae

non secus alma Venus quam si Paphon aequore ab alto

Idaliasque domos Erycinaque templa subiret.

tunc ipsam solo reclinem adfata cubili:

'quonam hic usque sopor uacuique modestia lecti,

o mihi Laurentis inter dilecta puellas?

quis morum fideique modus? numquamne uirili

summittere iugo? ueniet iam tristior aetas:

exerce formam et fugientibus utere donis.

non ideo tibi tale decus uultusque superbos

meque dedi, uiduos ut transmittare per annos

ceu non cara mihi. satis o nimiumque priores

despexisse procos. at enim hic tibi sanguine toto

deditus unam omnis inter miratur amatque,

nec formae nec stirpis egens: nam docta per Vrbem

carmina qui iuuenes, quae non didicere puellae?

hunc et bis senos (sic indulgentia pergat

praesidis Ausonii) cernes attollere fascis

ante diem; certe iam nunc Cybeleia mouit

limina et Euboicae carmen legit ille Sibyllae.

iamque parens Latius cuius praenoscere mentem

fas mihi, purpureos habitus iuuenique curule

indulgebit ebur, Dacasque (et gloria maior)

exuuias laurosque dabit celebrare recentis.