agricola et minio suffusus, Bacche, rubenti

primus inexperta duxit ab arte choros.

huic datus a pleno memorabile munus ouili

dux pecoris curtas auxerat hircus opes.

rure puer uerno primum de flore coronam

fecit et antiquis imposuit Laribus.

rure etiam teneris curam exhibitura puellis

molle gerit tergo lucida uellus ouis.

hinc et femineus labor est, hinc pensa colusque,

fusus et adposito pollice uersat opus:

atque aliqua adsiduae textrix operata Mineruae

cantat, et applauso tela sonat latere.

ipse interque agnos interque armenta Cupido

natus et indomitas dicitur inter equas.

illic indocto primum se exercuit arcu:

ei mihi, quam doctas nunc habet ille manus!

nec pecudes, uelut ante, petit: fixisse puellas

gestit et audacis perdomuisse uiros.

hic iuueni detraxit opes, hic dicere iussit

limen ad iratae uerba pudenda senem:

hoc duce custodes furtim transgressa iacentis

ad iuuenem tenebris sola puella uenit,

et pedibus praetemptat iter suspensa timore,

explorat caecas cui manus ante uias.

a miseri, quos hic grauiter deus urget! at ille

felix, cui placidus leniter adflat Amor.

sancte, ueni dapibus festis, sed pone sagittas

et procul ardentis hinc precor abde faces.

uos celebrem cantate deum pecorique uocate

uoce: palam pecori, clam sibi quisque uocet.

aut etiam sibi quisque palam: nam turba iocosa

obstrepit et Phrygio tibia curua sono.

ludite: iam Nox iungit equos, currumque sequuntur

matris lasciuo sidera fulua choro,

postque uenit tacitus furuis circumdatus alis

Somnus et incerto Somnia nigra pede.

159. In Honour of Messalinus, elected Guardian of the Sibylline Oracles

PHOEBE, faue: nouus ingreditur tua templa sacerdos:

huc, age, cum cithara carminibusque ueni.

nunc te uocalis impellere pollice chordas,

nunc precor ad laudes flectere uerba nouas.

ipse triumphali deuinctus tempora lauro,

dum cumulant aras, ad tua sacra ueni.

sed nitidus pulcerque ueni: nunc indue uestem

sepositam, longas nunc bene pecte comas,

qualem te memorant Saturno rege fugato

uictori laudes concinuisse Ioui.

tu procul euentura uides, tibi deditus augur

scit bene quid fati prouida cantet auis;

tuque regis sortis, per te praesentit haruspex,

lubrica signauit cum deus exta notis;

te duce Romanos numquam frustrata Sibylla,

abdita quae senis fata canit pedibus.

Phoebe, sacrae Messalinum sine tangere chartas

uatis, et ipse precor quid canat illa doce.

haec dedit Aeneae sortis, postquam ille parentem

dicitur et raptos sustinuisse deos,

nec fore credebat Romam, cum maestus ab alto

Ilion ardentis respiceretque Lares.

Romulus aeternae nondum formauerat urbis

moenia, consorti non habitanda Remo;

sed tunc pascebant herbosa Palatia uaccae

et stabant humiles in Iouis arce casae.

lacte madens illic suberat Pan ilicis umbrae

et facta agresti lignea falce Pales,

pendebatque uagi pastoris in arbore uotum,

garrula siluestri fistula sacra deo,

fistula cui semper decrescit harundinis ordo:

nam calamus cera iungitur usque minor.

at qua Velabri regio patet, ire solebat

exiguus pulsa per uada linter aqua.

illa saepe gregis diti placitura magistro

ad iuuenem festa est uecta puella die,

cum qua fecundi redierunt munera ruris,

caseus et niueae candidus agnus ouis.

'Impiger Aenea, uolitantis frater Amoris,

Troica qui profugis sacra uehis ratibus,

iam tibi Laurentis adsignat Iuppiter agros,

iam uocat errantis hospita terra Lares.

illic sanctus eris cum te ueneranda Numici

unda deum caelo miserit indigitem.

ecce super fessas uolitat Victoria puppis;

tandem ad Troianos diua superba uenit.

ecce mihi lucent Rutulis incendia castris:

iam tibi praedico, barbare Turne, necem.

ante oculos Laurens castrum murusque Lauini est

Albaque ab Ascanio condita Longa duce.

te quoque iam uideo, Marti placitura sacerdos

Ilia, Vestalis deseruisse focos,

concubitusque tuos furtim uittasque iacentis

et cupidi ad ripas arma relicta dei.

carpite nunc, tauri, de septem montibus herbas

dum licet: hic magnae iam locus urbis erit.

Roma, tuum nomen terris fatale regendis,

qua sata de caelo prospicit arua Ceres,

quaque patent ortus et qua fluitantibus undis

Solis anhelantis abluit amnis equos.

Troia quidem tunc se mirabitur et sibi dicet