fer calathis uiolam et nigro permixta ligustro

balsama cum casia nectens croceosque corymbos

sparge mero Bacchi, nam Bacchus condit odores.

et uos, agrestes, duro qui pollice mollis

demetitis flores, cano iam uimine textum

sirpiculum ferrugineis cumulate hyacinthis.

iam rosa distendat contorti stamina iunci

pressaque flammeola rumpatur fiscina calta.

mercibus ut uernis diues Vortumnus abundet,

et titubante gradu, multo madefactus Iaccho,

aere sinus gerulus plenos grauis urbe reportet

ANONYMOUS

54-5 A.D.

246. Redeunt Saturnia Regna

(Glyceranvs. Mystes)

Gl.QVID tacitus, Mystes? My.curae mea gaudia, turbant:

cura dapes sequitur, magis inter pocula surgit

et grauis anxietas laetis incumbere gaudet.

Gl.non satis accipio. My.nec me iuuat omnia fari.

Gl.forsitan imposuit pecori lupus? My.haud timet hostis

turba canum uigilans. Gl.uigiles quoque somnus obumbrat.

My.altius est, Glycerane, aliquid, non quod patet: erras.

Gl.atquin turbari sine uentis non solet aequor.

My.quod minime reris, satias mea gaudia uexat.

Gl.deliciae somnusque solent adamare querelas.

My.ergo si causas curarum scire laboras—

Gl.quae spargit ramos, tremula nos uestiet umbra

ulmus, et in tenero corpus summittere prato

herba iubet: tu dic quae sit tibi causa tacendi.

My.cernis ut adtrito diffusus caespite pagus

annua uota ferat sollemnisque imbuat aras?

spirant templa mero, resonant caua tympana palmis,

Maenalides teneras ducunt per sacra choreas,

tibia laeta canit, pendet sacer hircus ab ulmo

et iam nudatis ceruicibus exuit exta.

ergo nunc dubio pugnant discrimine nati

et negat huic aeuo stolidum pecus aurea regna?

Saturni rediere dies Astraeaque uirgo

tutaque in antiquos redierunt saecula mores.

condit secura totas spe messor aristas,

languescit senio Bacchus, pecus errat in herba,

nec gladio metimus nec clausis oppida muris

bella tacenda parant; nullo iam noxia partu

femina quaecumque est hostem parit. arua iuuentus

nuda fodit tardoque puer domifactus aratro

miratur patriis pendentem sedibus ensem.

est procul a nobis infelix gloria Sullae

trinaque tempestas, moriens cum Roma supremas

desperauit opes et Martia uendidit arma.

nunc tellus inculta nouos parit ubere fetus,

nunc ratibus tutis fera non irascitur unda;

mordent frena tigres, subeunt iuga saeua leones.

casta faue, Lucina: tuus iam regnat Apollo!

C. CALPVRNIVS SICVLVS

circa 55 A.D.

247. A Singing Match

(Meliboevs. Corydon. Amyntas.)

M.QVID tacitus, Corydon, uultuque subinde minaci

quidue sub hac platano, quam garrulus adstrepit umor,

insueta statione sedes? iuuat herbida forsan

ripa leuatque diem uicini spiritus amnis?

C.carmina iam dudum, non quae nemorale resultent,

uoluimus, o Meliboee; sed haec, quibus aurea possint

saecula cantari, quibus et deus ipse canatur,

qui populos urbisque regit pacemque togatam.

M.dulce quidem resonas, nec te diuersus Apollo

despicit, o iuuenis, sed magnae numina Romae

non ita cantari debent, ut ouile Menalcae.

C.quidquid id est, siluestre licet uideatur acutis

auribus et nostro tantum memorabile pago;

non mea rusticitas, si non ualet arte polita

carminis, at certe ualeat pietate probari?

rupe sub hac eadem, quam proxima pinus obumbrat.

haec eadem nobis frater meditatur Amyntas

quem uicina meis natalibus admouet aetas.

M.iam puerum calamos et odorae uincula cerae

iungere non cohibes, leuibus quem saepe cicutis

ludere conantem uetuisti fronte paterna?

dicentem, Corydon, te non semel ista notaui:

'frange, puer, calamos et inanis desere Musas;

i, potius glandis rubicundaque collige corna,

duc ad mulctra greges et lac uenale per urbem

non tacitus porta. quid enim tibi fistula reddet,

quo tutere famem? certe mea carmina nemo

praeter ab his scopulis uentosa remurmurat echo.'

C.haec ego, confiteor, dixi, Meliboee, sed olim:

non eadem nobis sunt tempora, non deus idem.

spes magis adridet: certe ne fraga rubosque

colligerem uiridique famem solarer hibisco,

tu facis et tua nos alit indulgentia farre;

tu nostras miseratus opes docilemque iuuentam

hiberna prohibes ieiunia soluere fago.

ecce nihil querulum per te, Meliboee, sonamus;

per te secura saturi recubamus in umbra

et fruimur siluis Amaryllidos, ultima nuper,